Rampscheiding

Tags

, , , , , , , , , , , , ,

rechtbank90Cees (40) en Lianne ontmoetten elkaar bij het zwembad van de kinderen. Ze zitten midden in de scheiding. Cees wilde met Lianne praten over de kinderen, dat hij ze vaker wil zien. Cees ontsteekt in woede en zegt tegen Lianne: ‘Als je niet met mij gaat praten dan zal ik als ik jou was maar een afspraak maken met de tandarts, want ik sla je helemaal in elkaar’.

 
Lianne vraagt een contactverbod aan en dat krijgt ze. Maar dat maakte Cees niets uit. 2 maanden lang bestookt hij haar met dreigende smsjes, email en whatsapp. Met teksten als: ‘Als jij godverdomme niet heel snel je hoofd uit je eigenwijze culo trekt kom ik je helpen het te doen’. ‘En daarna ram ik je kop door de spiegel heen’. ’En ik ga je nu te pakken nemen, dom of niet, niemand anders laat jou de grenzen zien, dus moet ik het helaas zelf maar opknappen’. ‘Ik begin steeds meer na te denken over een wereld zonder jou’. ‘Het wordt tijd om jou te stoppen, want niemand anders doet het’. ‘Maar ik ga niet alleen naar de hel’. ‘ Jij gaat mee al is dat het laatste wat ik doe hier op deze planeet’. ‘Ik droom ervan om jou te zien kreperen’. ‘Alleen die dag is voor mij zo slecht ervaren dat ik je daarom al zou kunnen vermoorden’. ‘Alles op een rijtje zettend krijg ik steeds meer het gevoel je kapot te maken, omdat je gewoon niet anders verdient’. ‘As je niet stopt, maak ik je af’. ‘Dan kom ik je afmaken binnen hele korte tijd’. ‘ Ik kom je dood schoppen’. ‘ Ik ga nu echt voorbereiden op het einde’. ‘Ik gun je niet het plezier van het leven. Kinderen prima verzorgd in een pleeggezin’. ‘Je creëert je eigen moordenaar op deze manier’. ‘Ik simpelweg een einde maak aan jouw praatjes die je nek om te draaien’. ‘Als ik nu een pistool zou hebben gehad en jij zat naast me had ik het hele magazijn in je gezicht leeggeschoten’.

 
Cees maakte ook een Facebookaccount aan op de naam van Lianne en benaderde haar vrienden. Hij postte er berichten en foto’s.

 
Cees zegt dat hij met Lianne over de kinderen wilde praten maar Lianne wilde dat niet. Dat het voor hem een ophoping van frustraties is. En dat hij na 2 maanden dreigende berichten te hebben gestuurd er wel achter kwam dat het eigenlijk geen zin had. Maar toen was hij al door de politie meegenomen en Cees zit al een maand in de gevangenis.

 
Cees zit al een jaar overspannen thuis. Hij heeft een WW uitkering en hij heeft schulden en psychische problemen. Daar heeft hij inmiddels hulp voor. En hij gebruikt geen drugs meer.

 
Cees heeft een strafblad. Cees had al eerder schulden en heeft een hennepkwekerij in huis gehad om zijn schulden te kunnen betalen. De rechter zegt dat Cees verkeerde keuzes maakt. Cees zegt dat hij het niet meer wil doen, dat het geen zin heeft. Hij ziet nu dat het nergens toe leidt.

 
De officier van justitie vindt de feiten bewezen. Bedreiging en stalking. Ze vindt dat hij flink gestraft moet worden. Lianne schreef een slachtofferverklaring, de officier leest een stukje op. Lianne houdt de deuren op slot. Hij komt vaak langs. Lianne heeft psychische hulp, ze functioneert niet goed, zowel als moeder als op haar werk. En dat Cees ermee moet stoppen.

 
De officier vreest voor zijn toekomst, dat hij het weer gaat doen. Ze eist 180 uur werkstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf van 3 maanden min 29 dagen dat hij al vast zit, met een proeftijd van 2 jaar plus een meldingsplicht bij de reclassering.

 
Zij advocaat vertelt dat Cees al een tijdje bij Brijder in behandeling s voor zijn drugsprobleem. Ze hoopt op een werkstraf, dan kan hij naar huis en zijn huur betalen, anders is hij zijn huis kwijt.

 
De politierechter doet meteen uitspraak. De rechter vindt de feiten bewezen. Hij zegt dat de feiten er niet om liegen en dat justitie het zwaar opneemt. De rechter noemt het een rampscheiding. Hij geeft Cees een werkstraf zodat hij weer leert het werk op te pakken. Hij krijgt 120 uur werkstraf, 3 maanden voorwaardelijke gevangenisstraf min 29 dagen die hij al zit, met een proeftijd van 2 jaar en meldingsplicht bij de reclassering. Cees hoeft niet meer terug naar de gevangenis.

Advertenties

Bedreiging in vereniging

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

justitie50Edson (40) wordt verdacht van bedreiging in vereniging. En het in bezit hebben van 28,1 gram cocaïne. Op 28 maart 2014 in Den Haag.

 
Edson wordt door de politie gebracht, hij zit al 88 dagen in voorarrest. De medeverdachte komt wegens ziekte niet op de zitting.

 
Samen hebben ze drie portiers van clubs bedreigd omdat ze nergens naar binnen mochten. Edson zegt dat hij boos werd, ze uitmaakte voor kankerhomo’s en dat ze racisten zijn. Ze maakten schietbewegingen richting de portiers. Hij voegde daar de woorden aan toe: ‘Ik schiet je neer met een AK 47 en daarna met een 9mm’. ‘Ik schiet die hele tent leeg’.’ Ik ga je schieten’.’ Ik ga je slaan’. ‘De politie heeft mij 3x aangehouden en ik schiet jullie allemaal pop, pop, pop’. ‘Ik koop je, ik snij je in stukjes, ik schiet je neer’.

 
De rechter zegt dat hij veel had gedronken. Edson (met zwaar Antilliaans accent)zegt dat hij maar een paar biertjes op had. En dat hij niemand heeft bedreigd. Ze mochten niet naar binnen omdat ze dronken waren. Edson zegt dat de anderen daar binnen in de club ook dronken zijn. Edson zegt: ‘Ik weet wat ik zeg, ik dreig niet met schieten, want dan bellen ze de politie’. ‘Dus zeg ik dat niet, weet ik donders goed’.

 
De politie heeft 28,1 gram cocaïne gevonden bij Edson. Hij zegt tegen de rechter dat hij geen drugs gebruikt en dat het van een vriend is, hij heeft geen zakken, dus moest Edson het bewaren.

 
De rechter kijk naar het verleden van Edson, hij heeft 4 jaar in vast gezeten voor medeplichtigheid bij een schietpartij en is nu al 6 jaar vrij. Hij zegt dat hij was opgepakt maar er niets mee te maken had. Edson is ook voor dronkenschap opgepakt, voor bedreiging en vernieling en heeft een werkstraf gehad. En hij moest een schade vergoeden. Afgelopen februari had Edson ook al iemand bedreigd.

 
Bij de reclassering is bekend dat hij problemen heeft met alcohol. Hij drinkt teveel. Edson zegt dat hij er nu klaar mee is. Hij heeft een daklozen uitkering, al 20 jaar een relatie met dezelfde vrouw en 2 kinderen. Ze wonen niet samen. Sinds 2001 woont Edson in Nederland. De rechter zegt dat hij foute vrienden heeft. En dat hij eerst moet denken en dan pas doen. Hem wordt een COVA training geadviseerd. En als hij vrijkomt moet hij zich melden bij de reclassering.

 
De officier van justitie vertelt dat Edson en zijn vriend niet werden toegelaten in de clubs. Toen hebben ze bedreigingen geuit en schietbewegingen. En dat de portiers die de melding hebben gedaan niet liegen. De officier vindt 28,1 gram cocaïne handelswaar. Zijn vriend, de medeverdachte, had tijdens de arrestatie een weegschaal en heel veel contant geld bij zich. Dus waren ze van plan te dealen. Hij eist 4 maanden gevangenisstraf waarvan 1 maand voorwaardelijk. De rechter zegt dat hij dan misschien morgen al naar huis mag en rekent de dagen nog even uit.

 
De advocaat zegt dat de portiers verschillend verklaren. En dat Edson sowieso al pech heeft omdat hij Antilliaan is. En dat zijn uiting van frustratie geen bedreiging is. Hij zegt dat zijn cliënt een COVA training wel kan gebruiken omdat hij impulsief is.
De officier zegt dat hij gelijk heeft en dat het een uiting van frustratie is. Maar er zijn ook schietbewegingen gemaakt en zijn impulsiviteit is een probleem.

 
Edson krijg het laatste woord, hij zegt: ‘Ik zweer, ik heb niets gedaan’.

 
De politierechter doet meteen uitspraak. De portiers verklaren alle drie dat ze zijn bedreigd. En een maand voor dit incident was Edson voor hetzelfde bij de rechter. En hij heeft cocaïne. De medeverdachte heeft spullen om te dealen. Ze zegt: ‘Ik heb een donkerbruin vermoeden dat ze wilden dealen’.

 
De rechter veroordeelt Edson voor 4 maanden gevangenisstraf, waarvan 1 maand voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. De griffier en de rechter hebben de dagen nageteld en over 2 dagen mag Edson naar huis. Hij moet zich wel melden bij de reclassering.

Vervalste parfumflesjes

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

parfumxAbdel (22) wordt verdacht van in het bezit hebben en verkopen van vervalste parfumflesjes, cosmetica en schoenen.

 
Op 23 juli 2011 werden Abdel en zijn vriendin met zijn auto aangehouden door de politie. Bij onderzoek trof de politie flesjes parfum aan van de merken Burberry, Bvlgari, Cacharel, Chanel, Gucci, Dior, Davidoff, Dolce & Gabbana, Givenchy, Hugo Boss, Jean Paul Gaultier, Kenzo, Lancome, Thierry Mugler, Ysl Armani, Calvin Klein, Diesel en Prada en 10 paar schoenen van het merk Lacoste. Bij huiszoeking is er meer gevonden, waaronder valse prijslabels van de Douglas winkel. Abdel en zijn vriendin verklaarden bij de politie dat zij die op de zwarte markt in Beverwijk hebben gekocht en dat ze voor familie bestemd zijn.

 
Op 3 mei 2012 is Abdel wederom aangehouden voor in het bezit hebben van 50 vervalste parfumflesjes. Zijn vriendin verklaarde aan de politie dat ze de flesjes op de koninginnenmarkt hebben gekocht en de flesjes van haar zijn en dat Abdel alleen maar in de auto reed. En dat hij er niets mee te maken heeft.

 
In juni 2013 is Abdel weer aangehouden voor in het bezit hebben van 625 vervalste parfumflesjes en cosmetica en 97 doosjes van het merk Chanel.

 
In de rechtbank is ook een advocaat van Chanel aanwezig.

 
Abdel is niet komen opdagen. Hij beroept zich op zijn zwijgrecht.

 
Chanel heeft een privé rechercheur ingehuurd, hij heeft onderzoek gedaan via Marktplaats. Zo kwam hij bij de opslagruimte van Abdel terecht. Chanel wil 25 euro schadevergoeding per flesje. Imagoschade zoals de advocaat het noemt. En hij vertelt erbij dat de ingrediënten van de vervalste flesjes niet deugen. Hij eist dat Abdel 9784 euro schadevergoeding euro betaalt.
De officier van justitie vindt alles bewezen. Abdel hield zelfs administratie bij en hij heeft vervalste prijskaartjes in huis. Hij was in 2011 en 2012 al gewaarschuwd en in 2013 doet hij het weer. En dat hij de bedrijven ernstige schade toebrengt. Ze eist een werkstraf van 240 uur min 4 dagen die hij in voorarrest heeft gezeten. En een voorwaardelijke gevangenisstraf van 3 maanden met een proeftijd van 2 jaar. Plus een schadevergoeding van 9784 euro.

 
Zijn advocaat eist vrijspraak. In 2011 is hij onrechtmatig aangehouden. Toen Abdel op de autoweg reed heeft de politie eerst het kenteken van zijn auto gecheckt. De auto stond niet op de naam van Abdel. Toch hebben ze hem een stopteken gegeven en Abdel stopte en hij moest de kofferbak openen. Volgens de politie reed hij te hard.

 
Hij eist ook vrijspraak voor de aanhouding in 2012. Omdat zijn vriendin heeft gezegd dat de flesjes van haar zijn, bestemd voor haar familie.

 
Hij eist ook vrijspraak voor de aanhouding in 2013. Abdel heeft de opslagruimte alleen maar geopend, niets wijst uit dat hij de eigenaar is. Hij is meteen door de politie gearresteerd. Hij verklaarde dat hij niets met de flesjes te maken heeft.
De advocaat vindt 240 uur werkstraf veel te veel. En hij wil de vordering benadeelde partij ontvankelijk verklaren.

 
De politierechter doet meteen uitspraak. De prijskaartjes zijn bij hem thuis aangetroffen. De aanhouding in de auto is rechtmatig, de politie mag iedereen controleren. En de privérechercheur heeft zijn werk gedaan. Alles is wettig en overtuigend bewezen . Hij wil een flinke straf geven omdat Abdel het al jaren doet. Hij krijgt een werkstraf van 220 uur en 3 maanden voorwaardelijke gevangenisstraf met een proeftijd van 2 jaar. En hij moet ruim 7200 euro betalen.

Oneerbaar

Tags

, , , , , , , , , , , , ,

justitie50Anita (23) wordt verdacht van oneerbaar gedrag. Zij liep ontkleed in haar eigen huis met een meisje van 2 jaar in haar nabijheid.

 
Anita is op verzoek van haar advocaat niet op de zitting.

 
De rechter noemt het in eerste instantie ‘potloodventen’.

 
De officier van justitie leest op waar Anita wordt van verdacht. Ze maakte naaktfoto’s van zichzelf met de webcam, wat ze vaker deed voor haar vriend. Daarbij was haar dochtertje van 2 jaar aanwezig. Haar ex heeft de foto’s gezien en aangifte gedaan. De rechter laat 2 foto’s zien. De officier eist een voorwaardelijke werkstraf.

 
Haar advocaat zegt dat op 1 foto niets te zien is. Hij wil het liever geen potloodventen noemen, dat staat niet zo leuk op Anita’s documentatie. Hij vindt het geen opzet en geen schennis van de eerbaarheid. Op de foto houdt Anita haar handen voor haar vagina en borsten. Tijdens douchen ziet haar dochter waarschijnlijk veel meer. Zegt hij. Anita maakt vaker naaktfoto’s met de webcam op haar laptop. Ze doet de gordijnen dicht en de deur op slot zodat haar dochter het niet kan zien. Ze is vergeten de deur op slot te doen. Haar advocaat eist vrijspraak.

 
De officier zegt dat naaktfoto’s maken met een kind erbij niet mag en Anita heeft haar dochtertje ook niet de kamer uit laten gaan. Ze ging door met foto’s maken.

 
De rechter vindt het een vervelende zaak. Privéfoto’s komen bij justitie. Hij vindt dat het kindje niet is gekwetst en Anita krijgt vrijspraak.

Hete pan

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

rechtbank90Leonardo (23) wordt verdacht van mishandeling van zijn moeder, hij heeft haar geslagen en gestompt. Hij heeft ook zijn zus Nayan mishandeld, hij heeft tegen haar hoofd en lichaam geslagen en gestompt. En hij heeft zijn zus Samiya aan haar haren getrokken en in haar arm gebeten. Hij heeft een hete pan met eten naar één van hen gegooid. Hij heeft een vleesmes gepakt en er mee gezwaaid en stekende bewegingen gemaakt en gezegd: ‘Ik steek jullie neer’, ‘ik maak je af’.

 
Leonardo zegt dat het anders is gegaan. Dat zijn zussen tegen hem zijn.

 
Hij woont bij zijn vader. Hij moest iets ophalen bij zijn moeder thuis. Er ontstond een discussie met zijn moeder en ze begonnen te bekvechten en Leonardo wilde weggaan. Nayan duwde de voordeur dicht en zijn voet kwam er tussen. Toen ontstond er een discussie tussen hem en Nayan. En daarna begonnen ze elkaar te slaan. De vriend van Nayan kwam erbij en er kwam meer ruzie. Samiya kwam erbij en Leonardo trok aan haar haren en beet in haar arm. De vriend van Nayan en de vriend van Samiya pakten Leonardo en droegen hem naar de keuken. Hij wilde weggaan en zei: ‘Laat me met rust’. Zegt Leonardo bij de rechter.

 
Leonardo zegt dat het mes op het aanrecht lag. Dat hij het onbewust heeft gepakt. Dat het een momentopname is. Toen hij zich ervan bewust werd legde hij het mes weer terug. Zijn zussen zeggen dat hij er mee zwaaide en stekende bewegingen maakte. Leonardo zegt dat het niet waar is. En dat hij helemaal niet de woorden ‘ik maak je af’ heeft gezegd. Leonardo zegt dat ze hem van alles in de schoenen willen schuiven.

 
De politie heeft de beet in de arm van Samiya gezien en ook de bult van Nayan. Zijn moeder heeft aan de politie vertelt dat Leonardo Nayan heeft geslagen.

 
De politierechter bespreekt het verleden van Leonardo. Er staan nog twee voorwaardelijke straffen open ivm mishandeling. Leonardo heeft een flink dossier, waaronder diefstal, mishandeling en belediging van politie en hij heeft werkstraffen gehad. Die hij niet goed heeft gedaan. Hij is thuis opgegroeid met huiselijk geweld, hij heeft problemen met zijn moeder en zijn zussen. En hij is vader van twee kinderen van twee vrouwen. Ook daar was huiselijk geweld. Leonardo heeft een kort lontje. Hij zegt dat wat er in het verleden is gebeurd er nu niet bijgehaald hoeft te worden.

 
De rechter zegt dat Leonardo niet voor de eerste keer bij de rechter zit. Leonardo zegt dat hij zich de andere niet kan herinneren.

 
Er is een medewerker van de reclassering aanwezig. Hij zegt dat het wat beter gaat met Leonardo. Hij is nu onder behandeling en dit duurt nog tot 2015. Deze behandeling is gericht op agressieproblematiek. Zodat hij er beter mee leert omgaan. Er is wel een recidivegevaar. Verder zit Leonardo nog op school en moet hij stage lopen.

 
De officier van justitie vindt het een emotionele situatie. Het is uit de hand gelopen en iedereen is slachtoffer. Moeder wil geen aangifte doen, dat hebben de zussen gedaan. Het is haar zoon, daarom wilde ze niet. De officier vindt de verklaringen van de zussen betrouwbaar. Maar voor de mishandeling wil hij vrijspraak, te weinig bewijs. Het gooien met de pan en zwaaien met het mes vindt hij wel bewezen. De vorige werkstraffen werkten niet dus wil de officier een gevangenisstraf. Hij eist 30 dagen gevangenisstraf min 15 dagen voorarrest en 15 dagen voorwaardelijk. Dan hoeft Leonardo niet naar de gevangenis. En een contactverbod met zijn moeder en zijn zussen. Maar hij moet nog wel 20 uur werkstraf doen die nog open staat.

 
De advocaat ziet geen enkel bewijs voor de mishandeling en wil vrijspraak. Hij noemt het noodweerexces. En moeder heeft niet verklaard dat ze bedreigd is.

 
De officier vindt het geen noodweer. De verdachte is de agressor. Hij heeft zichzelf in deze situatie gebracht.

 
De politierechter doet meteen uitspraak. De mishandeling van moeder is niet bewezen dus krijgt hij vrijspraak. De mishandeling van zijn zus Nayan is wel bewezen. Ook is bewezen dat hij zijn zus Samiya heeft gebeten maar niet bewezen dat hij aan haar haren heeft getrokken. Ook vindt het rechter het geen noodweer. Het zwaaien met het mes vindt hij ook bewezen. De woorden ‘ik steek je neer’ is geen bewijs voor. Leonardo mag geen werkstraf meer krijgen omdat hij er genoeg heeft gedaan. Dus krijgt hij van de rechter 30 dagen gevangenisstraf min 15 dagen voorarrest en 15 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar en een contactverbod met zijn moeder en zussen en toezicht van de reclassering. Hij moet nog wel de openstaande 20 uur werkstraf uitvoeren.

Burenruzie

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , ,

justitie50George (44) wordt verdacht van belediging en het bedreigen van zijn beneden buurman Bart. Al een tijdje heeft Bart geluidsoverlast van George en zijn beurt heeft George last van Bart.

 
Op 1 november 2013 liep het uit de hand. Bart gooide met een hamer een ruit in bij George. George was niet thuis, zijn zoon wel. Die schrok en belde zijn vader. Hij schrok ook. Op zijn beurt gooide George de ruiten bij Bart in en zei: ‘Als je nog één keer boven komt sla ik je kop eraf’, ‘ik sla je kankerkop er af’, ‘ik sla je van het portiek af’, ‘ik gooi je van de trap af’.

 
De politie kwam en nam George mee.

 
In de rechtbank zegt George dat hij het uit frustratie deed. De buurman vernielde zijn raam en ze hebben al een tijdje ruzie. George zegt dat de huizen oud zijn en gehorig. Dat als hij 5 minuten de radio aan heeft, de buren al voor zijn deur staan. Hij noemt de relatie met zijn buurman explosief. George wil graag verhuizen. En dat hij het belachelijk vindt dat de buurman een schadevergoeding eist ivm een lekkage. Waar George helemaal niks aan kan doen.

 
De rechter vraagt George of hij een kort lontje heeft. George vindt van niet. De rechter vraag ook wat hij er nu achteraf van vindt. George zegt dat zijn zoon onder het bloed zat. Allemaal glas in huis. En Bart had al eens met een honkbalknuppel zijn voordeur vernield.

 
De officier van justitie vindt dat de burenruzie moet stoppen. Het loopt al te lang en Bart ging door het lint. De officier vindt dat George voor eigen rechter speelde. Maar hij begrijpt wel dat er twee verhalen zijn bij een ruzie. En Bart is al bij de rechter geweest, hij heeft een boete van 200 euro gekregen. De officier eist voor George een voorwaardelijke geldboete van 600 euro, met een proeftijd van 2 jaar. En hij vindt het niet nodig dat George de lekkage moet betalen.

 
De advocaat vertelt dat ze gisteren naar de maatschappelijk werker zijn geweest, daar hebben ze gesproken over een andere woning, het liefst zo snel mogelijk.

 
Zijn advocaat zegt dat het niet goed te praten valt, wat er is gebeurd. Hij vindt de vordering van 600 euro wel veel, George heeft maar een wao.

 
De politierechter doet meteen uitspraak. Hij vindt de feiten bewezen. En daar is George strafbaar voor. De rechter vindt het gewelddadig en wat beide deden kan niet. De rechter veroordeelt George voor een voorwaardelijke geldboete van 600 euro met een proeftijd van 2 jaar.

klauwhamer

Tags

, , , , , , , , , , , , , , ,

Anto (32) wordt verdacht van het mishandelen van zijn (inmiddels ex) vriendin Mashella. Hij heeft haar zwaar lichamelijk letsel toegebracht door haar in haar gezicht te slaan met een klauwhamer en hij heeft haar keel dichtgeknepen. Dat was op 9 februari 2013. Er staat ook nog een zaak open van 16 oktober 2011 waarin hij haar heeft mishandeld, hij heeft haar tegen de bedspijlen gegooid, tegen haar gezicht en hoofd geslagen, haar met een mes bedreigd, zijn knie in haar rug gezet en hij heeft haar geprobeerd te wurgen. Er staat ook nog een voorwaardelijke straf open van 25 oktober 2012.

 
Anto schudt meteen al van ‘nee’. Dat het helemaal niet klopt. ‘Ik heb mij verdedigd’ zegt hij tegen de rechter. ‘Zij sloeg mij’, ‘ik lag in bed te slapen’. ‘Ze schreeuwde en sprong op het bed’. De rechter vraagt aan Anto of hij misschien het slachtoffer is. ‘Ja’, zegt hij. ‘Zij sloeg mij met een hamer, ik heb alleen maar terug geslagen’. ‘En ze liegt’. ‘Ze zegt dat ik in haar zwangere buik heb geschopt, dat is niet waar’.

 
De rechter pakt de foto’s van Mashella erbij, hij zegt dat ze eruit ziet alsof ze onder de tram heeft gelegen. Anto zegt dat hij ook letsel heeft en omdat hij donker is zie je dat niet zo goed op de foto. De rechter houdt de foto’s omhoog, Mashella is flink toegetakeld.

 
Mashella heeft in haar verklaring aan de politie vertelt dat zij Anto liever opgesloten ziet dan met een ander. Ze is heel jaloers. Toen ze samen naar een sportwedstrijd gingen kwam hij een vriendin tegen, ze zeiden gedag en Mashella liep boos op haar af en vroeg of ze wat met hem heeft.

 
De rechter kijkt naar de persoonlijke omstandigheden. Een flink strafblad, huiselijk geweld, gevangenis, werkstraf en hij dronk teveel. Hij heeft geen werk. Zijn maatschappelijk werkster is erbij, zij helpt hem met werk zoeken. Hij heeft zelf contact met haar gezocht. Nu gaat het goed met hem. Hij heeft nu een kind met samen met Mashella maar de relatie is over. Zij stalkt hem nu, zij valt hem lastig, ze belt hem steeds op en hij heeft daar aangifte van gedaan. Hij wil haar niet meer zien, ook geen contact meer. Als hij nu terug kijkt op wat is gebeurd,zegt hij tegen de rechter dat hij volgende keer wel 2x nadenkt voor hij terugslaat.

 
De officier van justitie zegt dat dit over liefde gaat. En daar hoort geen geweld bij. ‘Hij heeft het gedaan’, ‘zij heeft het gedaan’. En de verklaring van Mashella klopt met het letsel. Ze zegt dat Anto toegeeft dat hij geweld heeft gebruikt om zich te verdedigen. En dat Mashella zelf zegt dat ze jaloers is, dat ze gauw opgewonden raakt. Het kan best zijn dat zij voor de aanval heeft gekozen. Maar dat er wel fors op haar is ingebeukt. En nog wel met een klauwhamer op het meest kwetsbare deel van haar lichaam, haar hoofd. De officier vindt het goed dat hij aangifte heeft gedaan en dat zijn leven nu op orde is. Ze vindt het een heftig geweld. En dat ze beide verstandig hadden moeten zijn door het huis te verlaten. Ze eist 26 dagen gevangenisstraf, zolang heeft Anto in voorarrest gezeten, dan hoeft hij niet meer naar de gevangenis. En 2 weken voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar en 2 weken voorwaardelijk die nog open staan.

 
De advocaat vindt het noodweer. Mashella is in beide gevallen begonnen. En dat het is geëscaleerd. Tijdens de gevechten heeft Anto geroepen dat ze er ermee moest stoppen. Mashella heeft in haar verklaring gezegd dat Anto dat heeft gezegd. De advocaat zegt dat Anto zich heeft moeten verdedigen.

 
Anto krijgt het laatste woord. Hij zegt dat hij niets meer heeft toe te voegen.

 
De politierechter doet meteen uitspraak. Hij zegt dat het 2 vervelende feiten zijn. En dat Mashella de confrontatie heeft opgezocht en dat Anto zich heeft verweerd. Anto wordt vrijgesproken voor alle rechtsvervolgingen.

Schuldheling

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

rechtbank90Omar (24) wordt verdacht van diefstal van een Apple iMac, Apple MacBook Air, Apple iPad Air, Apple, Mac mini, Apple MacBook, TomTom, vreemde valuta, kleingeld, sieraden, een BMW en autosleutels. Gepleegd tussen 10 en 16 januari 2014 in Den Haag. De bewoners van de woning waren op vakantie.

 
De politie kreeg een melding dat er gestolen spullen werden verkocht vanuit een kelderbox. De politie heeft in de kelderbox gekeken en vond de spullen. De eigenaar van de kelder, de vader van Omar is door de politie gehoord. Hij vertelt dat hij al een tijdje geen sleutel van de kelderbox meer heeft maar Omar wel. Vader heeft geen idee wat er allemaal in ligt, behalve een rol tapijt.

 
Omar schudt nee en zegt dat hij niet heeft ingebroken. Hij heeft in januari een pc, een tablet en een laptop van zijn vriend Mo gekocht. Omar zegt dat deze spullen van de zus van Mo zijn, zij wilde ze verkopen. En dat hij er 1200 euro voor heeft betaald. Hij kent Mo nog van de basisschool en hij weet dat Mo geen boef is. De rechter wil graag de volledige naam van Mo maar dat weet Omar niet. Mo zou nog wel een bon geven maar Omar heeft Mo niet meer gezien. Mo weet niets van de andere spullen in de kelderbox.

 
De rechter vraagt waar het geld vandaan komt, want Omar is dakloos en heeft nauwelijks een inkomen. Omar zegt dat het geld bij zijn familie ligt. Sinds hij schulden heeft wordt zijn geld automatisch van zijn rekening gehaald en dat wil hij niet. Dus haalt hij het er zelf af, voordat de instanties het doen. Zodoende had hij 1200 euro.

 
De rechter zegt dat er in dezelfde tas als de pc, de laptop en tablet ook een TomTom zit. Omar zegt dat hij niet wist dat die er bij was. De rechter vraagt of hij de TomTom er misschien gratis bij kreeg. Als bijvangst. ‘Ja’, zegt hij.

 
De politie heeft de TomTom uitgelezen, het woonadres van de eigenaren staat er in. De rechter vraagt of Omar heeft ingebroken. Omar zegt van niet.

 
De rechter kijkt naar de persoonlijke omstandigheden van Omar. Hij heeft een aantal keer in de gevangenis gezeten voor diefstal en ook voor wapens en munitie. En nu zit hij al 39 dagen in voorarrest. Omar wil niet meewerken met de reclassering. Sommige gesprekken duren maar 5 minuten en mag hij weer weg. En dat hij zelf slachtoffer is van oplichting. En verder gaat het goed met hem.

 
De officier van justitie heeft geen bewijs voor de inbraak. De heling vindt ze wel bewezen. Er was geen bon, geen aankoopbewijs. Hij had kunnen weten dat het van diefstal afkomstig was. Ze eist 60 dagen gevangenisstraf waarvan 21 voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar.

 
De advocaat vertelt dat de politie de kelderbox heeft opengebroken zonder toestemming van de vader van Omar. En dat er tijdens het openbreken geen redelijk vermoeden van schuld was en dat er redelijk gehandeld had moeten worden door de politie. Ze is het eens met de officier dat zij haar cliënt niet kan linken aan de inbraak en vraagt vrijspraak voor de diefstal.
Omar krijgt het laatste woord. Hij zegt dat hij het eens is met de advocaat, dat de politie het zonder te vragen heeft opengebroken. Dat de politie fout heeft gehandeld.

 
De politierechter doet meteen uitspraak. De kelderbox is niet onrechtmatig opengebroken , het huisrecht is niet geschonden. Er is geen bewijs voor de inbraak, daarvoor krijgt hij vrijspraak. Schuldheling vindt ze wel bewezen. Hij had kunnen weten dat de spullen van diefstal afkomstig zijn. Omar krijgt een gevangenisstraf van 60 dagen waarvan 21 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. De 39 dagen die over blijven heeft hij al gezeten in voorarrest.

Bedreiging en mishandeling

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

justitie50Richinel (35) wordt verdacht van mishandeling en bedreiging van zijn ex-vriendin, de moeder van zijn 2-jarig dochtertje en haar vader en het ingooien van een ruit van hun woning. Hij zei: ‘Jij komt nog wel, ik maak je dood en je kind ook’. ‘Ik schiet je dood, ik schiet je dood’.

 
Richinel kwam die dag vrij uit de gevangenis en is naar het huis van ex en haar vader gegaan, hij riep door de brievenbus dat de vader naar buiten moest komen. Hij kwam eerst niet naar buiten. De buurman kwam met een hakbijl naar buiten. Er werd gevochten tussen Richinel, de vader en de buurman, Richinel wordt geraakt en heeft een grote wond en hij wordt meegenomen door de ambulance.

 
Richinel is boos op de vader, hij roept van alles in de rechtszaal. Met zwaar Antilliaans accent. Dat de vader schreeuwt tegen zijn kinderen. En dat de vader een kankerhoofd heeft. En dat de buurman en de vader hem hebben aangevallen, die dag. Richinel zegt dat hij niet bang is en dus niet is weggelopen. ‘Hij heeft een grote mond en dreigt dat hij op mensen wil schieten’, zegt hij. ‘Fok die man’, mompelt Richinel in de rechtszaal. ‘En nu roept hij zelf de politie’.

 
Bij de spoedeisende hulp riep Richinel dat hij iedereen dood wilde maken. De rechter vraag wie ‘iedereen ‘ is. Richinel zegt dat hij in zichzelf praatte. En dat hij geen namen noemt.

 
En de ruit heeft hij niet ingegooid. ‘Dat heeft de vader zelf gedaan, van binnenuit met een fles’. Zegt hij. De rechter zegt dat de politie glasscherven in huis heeft gezien, dat kan dus niet. Zijn ex wil een schadevergoeding van 400 euro. Richinel zegt dat hij niet betaalt.

 
Zij ex-vriendin heeft een slachtofferverklaring geschreven en de rechter leest het voor. Ze noemt die dag een dieptepunt in het leven met Richinel. Toen hij voor de deur stond heeft ze de politie gebeld. Ze was bang voor haarzelf en haar kindje. Het meisje durft niet meer in haar eigen bed te slapen. Ze is bang op de crèche. Door de bedreigingen is zijn ex nu angstig, gespannen en onrustig, ze is onder behandeling bij PsyQ. Ze schrikt wakker van geluiden en het heeft invloed op haar slaap. Ze wil Richinel nooit meer zien. Ze wil een normaal leven lijden.

 
Richinel mag er op reageren, hij zegt dat hij het zielig vindt.

 
De officier van justitie leest zijn strafblad op, veel bedreigingen en huiselijk geweld. Richinel zit nu vast en er staat nog een straf open. Met de reclassering wil hij geen contact hebben. De officier vraagt zich af wat hij gaat doen als hij vrij komt. Richinel zegt dat hij 35 is en 9 kinderen heeft en op de vuilniswagen werkt. Maar dat hij liever een uitkering heeft. Dat ze hem met rust moeten laten en uit zijn wereld moeten blijven.

 
De officier van justitie vindt de feiten bewezen. Ze neemt het heel serieus. Ze vindt het geen noodweer of zelfverdediging. En zijn dochtertje is angstig geworden. Ze eist een gevangenisstraf van 16 weken waarvan 3 weken voorwaardelijk en een proeftijd van 2 jaar, een straatverbod en een contactverbod met zijn ex en haar vader en een schadevergoeding van 400 euro.

 
De advocaat zegt dat het uit de hand is gelopen en dat de vader en buurman hem hebben aangevallen. Richinel was boos op de vader, niet op zijn ex en hun dochtertje. De vader is begonnen en nu heeft Richinel een flinke wond in zijn been. Een ernstig letsel. Ze vindt dat Richinel nu al lang genoeg gevangen zit en dat hij naar huis wil.

 
Richinel krijgt het laatste woord. Hij zegt dat de vader steeds ruzie zoekt. En dat een straatverbod moeilijk is omdat zijn familie in dezelfde straat woont.

 
De politierechter doet meteen uitspraak. De kapotte ruit is bewezen en de mishandeling ook. Voor de bedreiging is geen bewijs. Hij krijgt een gevangenisstraf van 12 weken waarvan 2 weken voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar en een contactverbod. Plus de 3 weken die nog open staan. De 400 euro schade hoeft hij niet te betalen.

Roddels op Facebook

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Facebooklogo9Cemre (19) wordt verdacht van het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel bij Gülsan. Ze heeft aan haar haren getrokken, geschopt tegen haar zij en been , geslagen tegen haar buik, gezicht en armen en haar armen en gezicht bekrast.

 
Als de officier van justitie het voorleest zegt Cemre dat het niet de bedoeling is geweest.

 
De rechter leest het voor. Op 9 januari 2014 om 19.00 uur gaat Cemre met een minderjarige vriendin en haar schoonzus naar Gülsan om verhaal te halen. Cemre was erachter gekomen dat Gülsan een nep Facebookpagina heeft aangemaakt en daar stonden roddels over de verloofde van Cemre, de ex van Gülsan.

 
Cemre zegt dat ze met de moeder van Gülsan wilde praten, ze wist niet dat Gülsan alleen thuis was. Ze zag Gülsan met haar handen op haar rug en uit zelfverdediging heeft Cemre aan Gülsans haar getrokken. Cemre zegt tegen de rechter dat ze iets te snel handelde.

 
De rechter leest op wat er in de verklaringen van Gülsan en de twee buurjongens staat. Ze heeft de voordeur geopend en ze is naar binnen geduwd tegen de binnendeur aan, aan haar haren getrokken, geschopt en geslagen en gekrast op haar armen en gezicht. De buurjongens moesten de vingers van Cemre lostrekken uit het haar van Gülsan. Gülsan heeft hierdoor letsel gekregen, buikpijn, bloedneus, hese stem, nekpijn, overstuur en hoofdpijn.

 
Cemre zegt dat dit niet waar is. Een buurjongen heeft haar tegen het portiek geduwd en toen zijn ze weggegaan. En dat letsel heeft ze zelf gedaan.

 
De rechter laat de foto’s van de letsels zien. Cemre zegt dat het mooie sneetjes zijn, dat kan niet tijdens een gevecht zijn gekomen en blijft erbij dat Gülsan het zelf heeft gedaan. Voor de rest kan ze zich niet herinneren dat ze iets anders heeft gedaan dan alleen aan haar haren getrokken.

 
De minderjarige vriendin van Cemre is verhoord door de politie. Zij heeft gezegd dat Gülsan een kankerwijf is. En dat ze nog slechter verdient. Als de rechter dat zegt, lacht Cemre. Dat valt de rechter op. En dat de meisjes, Cemre, haar vriendin en schoonzus het allemaal op de vriendin wilden gooien omdat ze minderjarig is. Cemre zegt dat het niet waar is. En de verklaringen kloppen ook niet. Ze zegt dat Gülsan de buurjongens heeft overgehaald valse verklaringen te geven voor seks, want dat doet ze vaker. Volgens Cemre. De pluk haar kwam gewoon uit de borstel. ‘Dat heb ik ook als ik mijn haar kam’, zegt ze.

 
Gülsan heeft een slachtofferverklaring geschreven. Ze durft niet naar de rechtbank omdat ze bang is voor Cemre. Gülsan dacht dat ze haar wilden vermoorden. Sinds de mishandeling is de bang voor Cemre. Ze is bang voor blijvende littekens in haar gezicht. Ze durft haast niet meer met de tram naar stage, ze gaan dan voorin zitten bij de bestuurder. Ze kan zich niet meer concentreren en is bang dat het op school niet goed gaat, of ze dit jaar haalt. Ze wordt paniekerig wakker en heeft geen lol meer in haar leven. Ze is onder behandeling bij een psycholoog. Ze had al last van haar hart, maar nu erger. Ze durft niks meer, shoppen durft ze niet meer. Ze weet niet meer wie ze kan vertrouwen.

 
Cemre reageert er op. Ze zegt dat het overdreven is, ze zag haar in de stad en ze zag haar dansen.

 
Gülsan wil een schadevergoeding, voor haar telefoon, die stuk is gegaan tijdens het vechten, de binnendeur, de apotheek en immateriële schade van 1500 euro. Totaal 2219 euro.

 
De rechter behandelt de persoonlijke omstandigheden, Cemre heeft een blanco strafblad. Ze werkte als beveiliger op Schiphol maar ze is nu werkloos, haar ouders onderhouden haar nu. Ze heeft 3 dagen in voorarrest gezeten. Ze heeft gesprekken met de reclassering maar dat wil ze niet. Ze zegt dat ze spijt heeft omdat zij nu alle shit over haar heen krijgt. En dat de broer van Gülsan haar bedreigt. Ze willen haar pakken op haar vrijgezellenfeestje. Maar ze weet niet of de trouwdag nog wel doorgaat. Verder vindt Cemre dat ze de reclassering niet nodig heeft.

 
De officier van justitie vindt het voldoende wettig en overtuigend bewijs. Gülsan heeft nog steeds littekens, hij vindt het geen mishandeling maar een poging tot toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. En dat is een strafbaar feit. Hij eist een werkstraf van 80 uur waarvan 40 uur voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar min 3 dagen voorarrest, dat is min 6 uur. En een meldingsplicht bij de reclassering. Hij vindt dat de telefoon en de deur betaalt moeten worden en immateriële schade van 1000 euro.

 
De advocaat wil vrijspraak. Er is geen bewijs. De buurjongens hebben het letsel niet gezien. Zij vindt net als haar cliënt dat de krassen te netjes zijn en dat de aangeefster het zelf heeft gedaan. En ze wil de vordering van de schade aan de telefoon afwijzen, mogelijk was deze als stuk. Gülsan heeft de schade veel later doorgegeven. Ze denkt ook dat Gülsan al psychische problemen had omdat ze al bij een psycholoog in behandeling was. De advocaat vindt 500 euro immateriële schade wel genoeg.

 
De advocaat van Gülsan legt uit waar de bedragen van de schade vandaan komen.

 
De officier van justitie gelooft niet dat Gülsan zelf de krassen heeft aangebracht.

 
Cemre krijgt het laatste woord, ze zegt dat ze niet met alles eens is.

 
De politierechter doet meteen uitspraak. Er is voldoende bewijs in het dossier. Geschopt, geslagen en gekrast en er zijn foto’s. Ze vindt het geen poging tot zwaar lichamelijk letsel maar mishandeling in vereniging. Ze zijn naar haar huis geweest, waar ze zich veilig hoort te voelen, en is daar mishandeld. En de deur is ingetrapt. Cemre had het wel anders kunnen doen. De rechter is het met de officier eens, ze krijgt 80 uur werkstraf waarvan 40 uur voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar min 3 dagen voorarrest en een meldplicht bij de reclassering. Ze moet de telefoon en de apotheek vergoeden en de eigen bijdrage, die Gülsan heeft moeten betalen voor de advocaat. Van de kast was er te weinig informatie, dat kan bij de verzekering. En 500 euro immateriële schade.