Advocaat Enait verschijnt met een handje vol medewerkers maar zonder verdachte.  Volgens de advocaat heeft Sofie een afstandsverklaring getekend. Zij is gestrest en haar medische toestand is fragiel. Zegt hij.  De rechter hoort het pas van de advocaat, ze stond namelijk wel op de transportlijst.  De rechtszaak begint zonder haar.

Sofie wordt verdacht van diefstal van een portemonnee van meneer  Van Blijswijk op 12 september 2012. Zij en haar twee vriendinnen hebben bij zijn huis  aangebeld, ze wilden het huis zien, ze lopen naar binnen, ze wilden de woonkamer en de badkamer zien.

De overbuurvrouw ziet dit allemaal gebeuren en maakt foto’s. De politie wordt gebeld. Zij arriveren op tijd en Sofie en haar vriendinnen worden aangehouden.  Meneer Van Blijswijk mist zijn portemonnee.

Sofie moet de kofferbak van haar auto open maken, daarna stapt ze terug in de auto en opeens lag daar de portemonnee van meneer Van Blijswijk.  Sofie is zich van geen kwaad bewust. Ze weet niet hoe die daar is gekomen.

Advocaat Enait begint zijn pleidooi. Sofie ging op familiebezoek, zij kwam de andere twee vrouwen tegen, zij vroegen om een lift. Ze had geen idee wat ze van plan waren.  Hij noemt de zaak een zeepbel en verdedigt zijn cliënt als bot staal. Hij zegt dat er een vooroordeel is tegen zigeuners, Sofie is zich van geen kwaad bewust en ze is analfabeet.  Zij heeft een tia gehad en is gestrest. Zij wil beroep doen tegen onrechtmatig onderzoek, zwijgrecht en verschoningsrecht. Hij eist vrijspraak.

De Officier van Justitie en de rechter zijn het er niet mee eens. Diefstal in vereniging is strafbaar en Sofie heeft een omvangrijk strafblad. Er is recidivegevaar, dat heeft Sofie al vaak bewezen. Het familie verhaal vind de rechter onzin.

De Officier van Justitie eist 10 weken gevangenisstraf, net zoals haar twee vriendinnen, zij zijn eerder al veroordeeld.

De rechter veegt het pleidooi van de advocaat volledig  van tafel, Sofie krijgt 10 weken gevangenisstraf.

Advertenties