Zeke wordt verdacht van 10 strafbare feiten. Tussen 10 juni 2011 en 26 februari 2012 heeft hij stelselmatig opzettelijk inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van zijn ex vrouw Sanne.

Hij heeft meer dan 600 smsjes gestuurd om haar angst aan te jagen en bedreigende emails.  Hij heeft haar met een mes bedreigd en haar haren uit haar hoofd getrokken.  Hij heeft haar mishandeld, verkracht en aangerand en gezegd dat hij haar wil vermoorden.  Hij heeft haar vriendin, haar zoon en de vader van haar zoon lastig gevallen.  Hij zei tegen haar: ‘Als ik spullen bij de politie zie, vermoord ik je’.  ‘Als je durft, ga maar naar buiten, doe maar, je krijgt een knuppel in je reet’.  En ‘dat iemand haar klappen geeft en een vuist in haar reet zal steken’.  En dat Sanne nog wel een tik op haar schouders zal krijgen.  En hij heeft opzettelijk haar voordeur vernield door er tegenaan te schoppen. Hij heeft haar van haar vrijheid beroofd, hij heeft een keukenmes tegen haar aan gehouden en haar bij de voordeur aan haar haren weggesleept. Bij de gijzeling, die volgens Sanne 2 dagen duurde, heeft hij haar haren uit haar hoofd getrokken, haar met de dood bedreigd en hij heeft gezegd dat zij het huis niet levend zou verlaten. Ze was zo bang dat ze van het balkon wilde springen. Hij heeft ook gezegd dat  hij haar in Oostenrijk af had moeten maken in en de Donau had moeten gooien.  En dat hij haar de strot had moeten doorsnijden.

Hij heeft haar opzettelijk zwaar lichamelijk mishandeld. Sanne was zwanger, ze kreeg een miskraam door de mishandeling. Ze had veel bloed verloren.  Hij heeft tegen haar buik geschopt , tegen haar gezicht, haar oor en heup. Ze heeft last van oor suizen van een eerdere operatie.  Tijdens het schoppen heeft hij gezegd : ‘Ik ga je opensnijden’. ‘Ik laat je nog wel pakken’.

Hij heeft haar in die periode meerdere malen  mishandeld en tegen haar gezicht en hoofd geslagen waardoor zij letsel en pijn heeft.

Sanne heeft een tijdje in het Blijf van mijn lijfhuis gezeten.

Zeke (28, geboren in Afghanistan)  zit op dit moment in de gevangenis in Zoetermeer.  Hij is opgelucht dat hij zijn verhaal mag doen. Hij kent Sanne 4 jaar. Ze zijn op islamitische wijze getrouwd en inmiddels gescheiden.  Sinds maart 2011 is hun relatie over. Op 29 januari van dit jaar heeft Sanne aangifte gedaan.

De politie heeft de smsjes uitgelezen. Volgens de politie is er 4621x contact geweest tussen Zeke en Sanne.  Er was gebruik gemaakt van  6 á 8 verschillende telefoons.  Zeke zegt dat het niet waar is van de smsjes.  Sanne heeft ook een telefoongesprek tussen haar en Zeke opgenomen en aan de politie laten afluisteren. Zeke zegt dat hij dat niet is. Dat het iemand anders is. De politie heeft ook de emails gelezen. Zeke zegt dat Sanne die naar haarzelf heeft gestuurd. Dat hij niet vaak op de computer zit. En dat Sanne zijn inloggegevens heeft.  De officier van justitie vindt dat hij haar heeft belaagd. En dat hij inbreuk heeft gemaakt in haar leven.  Zij vindt Zeke schuldig aan belaging.

Zeke zegt dat hij er ingeluisd is.

De politie heeft een buurtonderzoek gedaan. De buren vertellen dat er vaak ruzie is.  Zeke zegt dat dat de andere buren zijn, zij hebben vaak ruzie.

De politie heeft bewijsmateriaal, een keukenmes en een pluk blond haar. Volgens Zeke heeft Sanne het zelf uit haar hoofd getrokken. Dat ze niet goed bij haar hoofd is en borderline heeft.  Sanne heeft in Parnassia gezeten.  Volgens de advocaat is Sanne gestoord.

Op 28 september 2011 was Sanne bij Zeke thuis, ze begon te gillen en te dreigen. Zomaar uit het niets.

Op 5 juli 2011 heeft Zeke haar mishandeld.  Ze lagen te slapen. Zij werd wakker van gebonk van de buurjongen, dat hij wil neuken.  Volgens Sanne was Zeke dronken en jaloers en hij sloeg haar 3x in haar gezicht en op haar oor.  Zeke zegt dat hij niet dronken was en dat hij niet veel drinkt en maar 2 biertjes op had.

Sanne vertelde dat ze 2,5 maand zwanger was, ze weet dat Zeke graag kinderen wil.  In haar verklaring aan de politie zegt ze dat Zeke zegt dat het kind niet geboren moet worden.  Dat hij haar achterna liep en haar haren uit haar hoofd heeft getrokken  en haar met een mes achterna heeft gezeten.  Bij de politie is een foto met bloed aan haar oor. Sanne is door een verloskundige onderzocht en ze is helemaal niet zwanger. Sanne vertelde aan iedereen dat ze zwanger was en door Zeke een miskraam heeft gekregen.

Op 4 april heeft Sanne aangifte gedaan van mishandeling, op de foto is haar gezicht rood. Volgens Zeke heeft ze dat zelf gedaan.

Sanne heeft aangifte gedaan van haar vernielde voordeur. Ze zegt dat Zeke het heeft gedaan.  De politie heeft er foto’s van. Zeke vertelt aan de rechters dat de dag ervoor de politie is geweest ivm stankoverlast van de katten. Er was niemand thuis en de politie heeft de voordeur ingetrapt.  De officier van justitie gelooft dat Zeke de deur heeft vernield. De advocaat zegt dat er geen sporenonderzoek is verricht aan de deur.

Sanne eist een schadevergoeding van meer dan  10.000 euro voor verhuiskosten, medische kosten en de advocaat.

Zeke heeft al eens in de gevangenis gezeten voor mishandeling van Sanne. Hij is geboren in Afghanistan, zijn moeder is vermoord door de Taliban en hij vluchtte als minderjarige naar Nederland om veilig te zijn.  Zeke wordt emotioneel.  Hij wil geen naar leven, daarvoor is hij niet in Nederland komen wonen. Hij wil een rustig leven.  Hij heeft een opleiding voor automonteur gedaan en hij werkte voor het uitzendbureau.

Hij heeft een studieschuld en huurachterstand, totaal 4000 euro. Hij heeft 1000 euro gespaard om dat af te betalen. Sanne belde hem dat ze is bevallen en honger heeft. Hij heeft zijn spaargeld aan haar gegeven.  Later kwam hij erachter dat ze nooit is bevallen en niet eens zwanger was. Ze belde hem regelmatig dat ze honger heeft en eten en geld wil hebben.  Meestal gaf hij het haar.

Hij wil niet meer bij haar in de buurt komen maar ze belt en smst  hem steeds weer.

Zeke is behandeld door een psycholoog, die zegt dat hij last heeft van angstaanvallen en paniekaanvallen en hij kan niet omgaan met stress in het huwelijk.  Er is geen stoornis vastgesteld.  Hij moet wel meewerken aan een cognitieve vaardigheidstraining in De Waag.  Zeke wil graag meewerken.

De officier van justitie  vindt Zeke leugenachtig en zegt dat hij schuldig is aan vrijheidsberoving, mishandeling en bedreiging. Ze gelooft niet dat Sanne een miskraam heeft gehad  en vraagt hiervoor vrijspraak. Ze gelooft wel dat Sanne in het Blijf van mijn lijfhuis zat. En dat Zeke haar zelfs daar heeft lastig gevallen.  De officier van justitie eist een lange straf, 36 maanden gevangenisstraf  waarvan 6 maanden voorwaardelijk en een proeftijd van 2 jaar en een contactverbod met Sanne. De vordering van 10.000 euro verklaart ze niet ontvankelijk.

De advocaat van Zeke vindt dat er beter onderzoek moet komen naar de smsjes en de emails. Er moet gecontroleerd worden op imei nummers en ip nummers. Want het is best mogelijk dat Sanne de smsjes en emails naar haarzelf heeft gestuurd.   Sanne gebruikt namelijk meerdere telefoons en telefoonnummers.  En dat Zeke andere telefoonnummers gebruikt.  Sanne belde en smste Zeke heel vaak. Dan zei ze:  ‘bel me’, ‘ik heb geen beltegoed’,  ‘ik heb honger’, ‘sms me’.  De advocaat zegt dat Sanne vooral veel medelijden opwekt.

De advocaat vindt de aangifte onbetrouwbaar.

De 2 dagen dat Sanne was gegijzeld kloppen niet. Sanne heeft tegen de politie gezegd dat ze wist dat Zeke niet thuis was, dan kon ze veilig haar spullen ophalen. Toen ze eenmaal binnen was, stond hij plotseling bij de deur en zette een mes op haar keel en mishandelde hij haar.  Volgens de telefoongesprekken heeft Sanne Zeke gebeld dat ze eraan kwam.

Bij de aangiftes op het politiebureau was het de politie opgevallen dat ze niet gewond was.  De advocaat zegt dat ze een persoonlijkheidsstoornis heeft.  En dat ze een zieke geest heeft. En dat de eis van 36 maanden teveel is. Ze eist meteen vrijlating.

De rechters zijn bang voor herhaling, Zeke moet in de gevangenis blijven.

Uitspraak: Vrijspraak voor Zeke.

Advertenties