Jorn wordt verdacht van het mishandelen en bedreigen van zijn ex-vriendin Dora.  Hij heeft zijn arm om haar keel gedaan, haar naar achteren getrokken, op de grond gegooid en hij is op haar gaan zitten en heeft haal keel enkele seconden dicht gedrukt. En haar bedreigd met een mes en gezegd: ‘Je mag van geluk spreken dat ik in een goede bui ben, want anders had ik je doodgestoken’.

Er wordt hem een poging tot zware mishandeling en bedreiging ten laste gelegd.

Volgens Jorn ging het iets anders.

Hij verkocht haar een klap, struikelde over zijn voet en samen vielen ze op de grond. Haar keel heeft hij niet dicht geknepen.  Hij geeft wel toe dat hij is de war was. Hij was zijn baan kwijt en zijn vriendin had het uit gemaakt. Zijn nieuwe werkgever betaalde hem 2 maanden niet en had daardoor geldproblemen.  Hij raakte in een depressie.

De officier van justitie vraagt verder over het vallen, in de aangifte staat dat hij haar naar de grond had getrokken.  Jorn zegt dat hij struikelde en in de val haar mee heeft genomen. Dat was niet expres.

Het mes wat hij in zijn broekzak had, was een keukenmes wat eruit viel toen ze vielen.  Jorn zegt tegen de rechter dat het klinkt alsof hij me een mes aan zwaaien is, zo was het niet. Hij zegt tegen de rechter dat hij een vredelievend mens is. Hij heeft een goede jeugd gehad. Zijn ouders zitten in de zaal.

Jorn (22) heeft gesprekken gehad met de psycholoog, een gedragsdeskundige. Deze zegt dat Jorn  verminderd toerekeningsvatbaar is.  En dat hij in therapie moet.  Agressie regulatie, bij de GGZ in Delfland.  En dat de kans op herhaling heel klein is. Uit zichzelf gaat hij al 1x in de week naar de psychiater.  En sinds 2 maanden speelt hij in een heavy metalband.

De officier van justitie vind het een heftig incident. Maar zij vind de poging tot zware  mishandeling niet bewezen.  De politie had geen letsel gezien bij Dora.  Zij zegt dat het hem siert dat hij zelf al onder behandeling is bij de psycholoog.  Dat hij op de goede weg is.  Zij eist een werkstraf van 60 uur en 3 weken voorwaardelijke gevangenisstraf.

De advocaat  zegt dat Jorn zijn emotie de vrije loop liet en verdriet had en gaf uit frustratie een klap in Dora’s gezicht.  En dat Dora niet gewurgd is.  Jorn had wel iets tegen haar gezegd. ‘Je moet van geluk spreken dat ik je niets aan doe’.  De advocaat vindt dat juist geen bedreiging, hij zei juist dat hij het niet ging doen.

Jorn heeft inmiddels een leuke baan als operator in opleiding, de rechter vraagt er naar en Jorn praat enthousiast.  Het gaat nu goed met hem.

De rechters gaan 10 minuten beraadslagen. Meestal is de uitspraak na 2 weken, zij willen meteen uitspraak doen. Het vonnis luidt: 60 uur werkstraf waarvan 30 voorwaardelijk, min de uren die hij op het politiebureau heeft gezeten,  met een proeftijd van 1 jaar. Hij moet wel onder behandeling blijven bij de psycholoog.  De rechters gaan er van uit dat dit een eenmalig incident is.

Advertenties