Leo (47) zit voor de zoveelste keer bij de rechter, dit keer voor bedreiging en het beledigen van Sanne, een medewerkster van de V en D winkel in Leiden.

Sanne zag dat hij een alarmlabel los had gemaakt van een kledingstuk. Zij stapte naar hem toe en zei er wat van. Hij zei: ‘Als je de politie belt ben ik binnen een uur weer hier en sla ik je kapot’. En hij zei; ‘Ik heb 24x vast gezeten, ik weet hoe het werkt, kankerwijf’.

Sanne deed aangifte en Leo zit  nu 99 dagen in de gevangenis.

Leo zegt dat hij onschuldig is en voor Jan lul bij de rechter zit, zegt erbij dat hij verder niks meer wil zeggen en het overlaat aan zijn advocaat. Tijdens de hele zitting bewijst het tegenovergestelde, hij kan zijn mond niet houden en praat door de rechters heen.

Leo weet zeker dat hij geen kankerwijf heeft gezegd en hij weet ook zeker dat hij haar niet heeft beledigd.

Sanne heeft gezegd dat hij de winkel uit moet. Daar was Leo het niet mee eens, hij zei: ‘Dat bepaal jij niet dat je mij eruit zet’.

Leo ontkent, hij zegt dat hij dat niet tegen haar heeft gezegd.

Hij zegt ook dat hij niet door de politie is verhoord. De rechter heeft een ongetekend proces verbaal van het gesprek van Leo met de politie. Leo zegt dat het allemaal verzonnen is. Dat hij er niets van weet.

Hij heeft alleen een brief ondertekend dat hij de V en D niet meer in mag.

Hij is door de politie meegenomen naar het bureau, in de politiewagen zei hij:’ Dan koop ik toch niet in de V en D’,  en ‘Ik trap de deur eruit als ik te lang moet blijven’.

Leo ontkent alles. Hij heeft niets gestolen en is niet meegenomen naar het bureau. De rechter vraagt of Sanne en de politie misschien wel liegen. Leo valt stil. Hij zegt niks meer. De rechter vraagt of het misschien een complot is.  Leo zegt nog steeds dat hij voor Jan lul bij de rechter zit.

De rechter neemt zijn persoonlijke dossier door, 26 pagina’s veroordelingen, voornamelijk winkeldiefstal en inbraak.  De rechter zegt dat ze dat niet vaak tegen komt. Zo’n dik dossier.  En een ISD maatregel in 2006, die niet heeft geholpen.

Leo onderbreekt de rechter, hij zegt dat hij geen ISD maatregel wil. Hij wil een daklozenuitkering en dan hoeft hij niet meer uit stelen. Net zoals 99 dagen terug, toen had hij alles op een rijtje. Toen het goed ging.  Hij zegt dat hij zonder geld wel moet stelen om te eten. En dat hij door de ISD maatregel zijn huis is kwijt geraakt.

Zelfs bij de daklozenopvang heeft hij het verpest, daar hij heeft een ontzegging.

Leo zegt dat hij wel mee wil werken met de reclassering. De rechter zegt dat hij dan wel een adres moet hebben, de reclassering moet een brief kunnen sturen en Leo heeft geen telefoon.

Hij ontkent ook zijn drugsgebruik, even later zegt hij al 7 jaar aan de methadon zit. En dat hij altijd bij de methadonbus te vinden is.

De officier van justitie vind de feiten bewezen.  Ze vind Leo een stelselmatige dader en eist wederom 2 jaar een ISD maatregel. Ze wil dat de binnenstad van Leiden veilig moet worden.

De advocaat is het er niet helemaal mee eens.  Er zijn ook verklaringen van de collega’s van Sanne. Sanne vind dat Leo haar heeft beledigd en bedreigd, haar collega’s hebben het niet gehoord. De advocaat vind dat tegenstrijdige verklaringen.  Hij eist vrijspraak.

Hij zegt dat Leo geld had om kleding te kopen, hij wilde niet stelen, toevallig lag daar een losse  alarmlabel.  Ook hiervoor eist de advocaat vrijspraak.

Leo, die niet kan lezen en schrijven, zegt nog steeds dat hij voor niks in de rechtszaal zit.

Zijn in beslag genomen mesje krijgt hij terug.

Uitspraak: De belediging is bewezen. Leo krijgt 2 jaar onvoorwaardelijk een ISD maatregel. Leo is het er niet mee eens en zegt dat hij in hoger beroep wil. Hij heeft er 2 weken de tijd voor.

Advertenties