Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

mesDe nacht van 8 op 9 juni 2013. Walter kan niet slapen. Hij is depressief en zit in de put en wil een eind aan zijn leven maken. Walter (19), student, woont op kamers met andere studenten, klopt aan bij zijn vrienden om te praten. Niemand is thuis. Hij weet dat Sanne wel thuis is. Hij loopt haar kamer binnen, beklimt de trap van de hoogslaper, springt op het bed, hij draait Sanne op haar buik, trekt haar hoofd naar achter en snijdt haar keel door, vele malen. Sanne roept nog dat ze niet dood wil. Hij belt 112 en gaat via het raam het dak op, twijfelt nog even of hij wil springen maar hij durft niet. Via het dakterras en andere woningen komt hij op straat terecht en loopt naar het station om de trein naar zijn ouders te nemen. Hij staat er in zijn boxershort. Hij bedenkt dat het beter is om naar de politie te gaan,  en maakt zich zorgen dat hij nog geen ambulance hoort.  De politie vindt hem op straat en hij wordt gearresteerd. Hij denkt dat Sanne dood is.

Vandaag zit Walter bij de rechter om zijn verhaal te vertellen.  Walter, een nette student van  inmiddels 20 wordt door de politie gebracht, hij zit gedetineerd sinds de dag dat het gebeurde.  Zijn ouders, familie en familie van Sanne zijn er ook, eveneens zijn medestudenten.

7 juni, Walter, Sanne en twee andere vrienden waren aan het stappen in Amsterdam.  Sanne zoende een jongen, Walter zag het. Hij kon het niet verkroppen, zegt tegen zijn vrienden dat hij een luchtje gaat scheppen en neemt de trein naar huis.

8 juni, Walter is thuis, schildert het hek in de tuin en drinkt ongeveer 12 halve liters bier.  Diezelfde avond nog een fles wijn.

De rechter leest uit de verklaring dat de relatie tussen Walter en Sanne al een tijdje over was.  Walter zegt dat hij zich verdrietig, kwaad en gekwetst voelde.  Zoals hij zegt: ‘Zij was de druppel die de emmer deed overlopen’,  ‘Diegene die de druppel deed overlopen krijgt de volle laag’.  ‘Zij is de oorzaak’.

De rechter vraagt of het zijn bedoeling is geweest om samen dood te gaan, er samen een einde aan te maken. Walter zegt dat hij alleen dood wilde.

Hij heeft een afscheidsbrief gemaakt, daarin staat :’Sanne, ik ben een klootzak, zelf kan ik het niet’. ‘Soms kan het leven hard zijn’.  ‘We are dust in the wind’.  De brief heeft hij voor zichzelf geschreven, niet voor Sanne, als de rechter er naar vraagt.

Sanne wil niet dat haar slachtofferverklaring in de rechtszaal wordt voorgelezen, de rechter citeert stukjes tekst en vraagt aan Walter wat hij ervan vindt.  Sanne slaapt slecht. Ze voelt zich niet veilig in haar eigen bed.  Walter zegt dat hij het niet terug kan draaien. Dat hij het heel erg vindt. Sanne kijkt elke dag in de spiegel naar haar littekens, het herinnerd haar aan wat er is gebeurd. Sanne wil schadevergoeding, een bedrag van 3400 euro.

De rechter bespreekt de persoonlijke omstandigheden van Walter. Hij heeft geen strafblad. Hij is behandeld in het Pieter Baancentrum. Dat vond hij best wel confronterend. Walter is bovengemiddeld intelligent. Hij heeft geen psychische stoornis.  Hij kan moeilijk omgaan met emoties wat kan leiden tot een persoonlijkheidsstoornis. Hij kan zich moeilijk uiten en hij zet zijn gevoelens opzij.

Het valt de rechter op dat hij veel drinkt.  Ze zegt dat veel studenten veel drinken.  Het viel de huisgenoten van Walter op dat hij veel dronk.  Walter zegt dat hij niet meer of minder drinkt dan andere studenten.

Volgens de rapportage van het PBC moet Walter mogelijk een psychotherapeutische behandeling volgen. Walter heeft een moeilijk temperament en heeft verlatingsangst.  Hij is extreem gevoelig voor afwijzingen.  Emotioneel functioneert hij als een 15-jarige.

De officier van justitie vraagt of hij angst heeft of het weer gebeurd, hij zegt van niet, dat hij er alles aan wil doen om het te voorkomen.

De officier van justitie vind voorbedachten rade bewezen. Hij wilde haar keel doorsnijden. Hij heeft een persoonlijkheidsproblematiek en hij is minder toerekeningsvatbaar.  Ze vindt hem schuldig aan poging tot moord. Ze eist 6 jaar gevangenisstraf plus de vordering van 3400 euro.

Zijn advocaat vindt de feiten bewezen. Hij heeft in een psychische toestand gehandeld. Zij wil een jeugdsanctie omdat hij nog geen 21 jaar is. En er is sprake van een achtergebleven sociale ontwikkeling. Ze eist een deel voorwaardelijke straf en een behandeltraject.

De officier van justitie zegt dat zij geen reden ziet voor jeugdstrafrecht.

Walter heeft het laatste woord. Hij is kapot van wat er is gebeurd. Hij vindt dat het niet had mogen gebeuren.  Hij wilde niet dat Sanne iets zou overkomen. ‘Dit had ik niet gewild’.

Uitspraak: Walter krijgt 5 jaar gevangenisstraf en hij moet Sanne €3400,– euro schadevergoeding betalen.

Advertenties