Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Facebooklogo9Cemre (19) wordt verdacht van het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel bij Gülsan. Ze heeft aan haar haren getrokken, geschopt tegen haar zij en been , geslagen tegen haar buik, gezicht en armen en haar armen en gezicht bekrast.

 
Als de officier van justitie het voorleest zegt Cemre dat het niet de bedoeling is geweest.

 
De rechter leest het voor. Op 9 januari 2014 om 19.00 uur gaat Cemre met een minderjarige vriendin en haar schoonzus naar Gülsan om verhaal te halen. Cemre was erachter gekomen dat Gülsan een nep Facebookpagina heeft aangemaakt en daar stonden roddels over de verloofde van Cemre, de ex van Gülsan.

 
Cemre zegt dat ze met de moeder van Gülsan wilde praten, ze wist niet dat Gülsan alleen thuis was. Ze zag Gülsan met haar handen op haar rug en uit zelfverdediging heeft Cemre aan Gülsans haar getrokken. Cemre zegt tegen de rechter dat ze iets te snel handelde.

 
De rechter leest op wat er in de verklaringen van Gülsan en de twee buurjongens staat. Ze heeft de voordeur geopend en ze is naar binnen geduwd tegen de binnendeur aan, aan haar haren getrokken, geschopt en geslagen en gekrast op haar armen en gezicht. De buurjongens moesten de vingers van Cemre lostrekken uit het haar van Gülsan. Gülsan heeft hierdoor letsel gekregen, buikpijn, bloedneus, hese stem, nekpijn, overstuur en hoofdpijn.

 
Cemre zegt dat dit niet waar is. Een buurjongen heeft haar tegen het portiek geduwd en toen zijn ze weggegaan. En dat letsel heeft ze zelf gedaan.

 
De rechter laat de foto’s van de letsels zien. Cemre zegt dat het mooie sneetjes zijn, dat kan niet tijdens een gevecht zijn gekomen en blijft erbij dat Gülsan het zelf heeft gedaan. Voor de rest kan ze zich niet herinneren dat ze iets anders heeft gedaan dan alleen aan haar haren getrokken.

 
De minderjarige vriendin van Cemre is verhoord door de politie. Zij heeft gezegd dat Gülsan een kankerwijf is. En dat ze nog slechter verdient. Als de rechter dat zegt, lacht Cemre. Dat valt de rechter op. En dat de meisjes, Cemre, haar vriendin en schoonzus het allemaal op de vriendin wilden gooien omdat ze minderjarig is. Cemre zegt dat het niet waar is. En de verklaringen kloppen ook niet. Ze zegt dat Gülsan de buurjongens heeft overgehaald valse verklaringen te geven voor seks, want dat doet ze vaker. Volgens Cemre. De pluk haar kwam gewoon uit de borstel. ‘Dat heb ik ook als ik mijn haar kam’, zegt ze.

 
Gülsan heeft een slachtofferverklaring geschreven. Ze durft niet naar de rechtbank omdat ze bang is voor Cemre. Gülsan dacht dat ze haar wilden vermoorden. Sinds de mishandeling is de bang voor Cemre. Ze is bang voor blijvende littekens in haar gezicht. Ze durft haast niet meer met de tram naar stage, ze gaan dan voorin zitten bij de bestuurder. Ze kan zich niet meer concentreren en is bang dat het op school niet goed gaat, of ze dit jaar haalt. Ze wordt paniekerig wakker en heeft geen lol meer in haar leven. Ze is onder behandeling bij een psycholoog. Ze had al last van haar hart, maar nu erger. Ze durft niks meer, shoppen durft ze niet meer. Ze weet niet meer wie ze kan vertrouwen.

 
Cemre reageert er op. Ze zegt dat het overdreven is, ze zag haar in de stad en ze zag haar dansen.

 
Gülsan wil een schadevergoeding, voor haar telefoon, die stuk is gegaan tijdens het vechten, de binnendeur, de apotheek en immateriële schade van 1500 euro. Totaal 2219 euro.

 
De rechter behandelt de persoonlijke omstandigheden, Cemre heeft een blanco strafblad. Ze werkte als beveiliger op Schiphol maar ze is nu werkloos, haar ouders onderhouden haar nu. Ze heeft 3 dagen in voorarrest gezeten. Ze heeft gesprekken met de reclassering maar dat wil ze niet. Ze zegt dat ze spijt heeft omdat zij nu alle shit over haar heen krijgt. En dat de broer van Gülsan haar bedreigt. Ze willen haar pakken op haar vrijgezellenfeestje. Maar ze weet niet of de trouwdag nog wel doorgaat. Verder vindt Cemre dat ze de reclassering niet nodig heeft.

 
De officier van justitie vindt het voldoende wettig en overtuigend bewijs. Gülsan heeft nog steeds littekens, hij vindt het geen mishandeling maar een poging tot toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. En dat is een strafbaar feit. Hij eist een werkstraf van 80 uur waarvan 40 uur voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar min 3 dagen voorarrest, dat is min 6 uur. En een meldingsplicht bij de reclassering. Hij vindt dat de telefoon en de deur betaalt moeten worden en immateriële schade van 1000 euro.

 
De advocaat wil vrijspraak. Er is geen bewijs. De buurjongens hebben het letsel niet gezien. Zij vindt net als haar cliënt dat de krassen te netjes zijn en dat de aangeefster het zelf heeft gedaan. En ze wil de vordering van de schade aan de telefoon afwijzen, mogelijk was deze als stuk. Gülsan heeft de schade veel later doorgegeven. Ze denkt ook dat Gülsan al psychische problemen had omdat ze al bij een psycholoog in behandeling was. De advocaat vindt 500 euro immateriële schade wel genoeg.

 
De advocaat van Gülsan legt uit waar de bedragen van de schade vandaan komen.

 
De officier van justitie gelooft niet dat Gülsan zelf de krassen heeft aangebracht.

 
Cemre krijgt het laatste woord, ze zegt dat ze niet met alles eens is.

 
De politierechter doet meteen uitspraak. Er is voldoende bewijs in het dossier. Geschopt, geslagen en gekrast en er zijn foto’s. Ze vindt het geen poging tot zwaar lichamelijk letsel maar mishandeling in vereniging. Ze zijn naar haar huis geweest, waar ze zich veilig hoort te voelen, en is daar mishandeld. En de deur is ingetrapt. Cemre had het wel anders kunnen doen. De rechter is het met de officier eens, ze krijgt 80 uur werkstraf waarvan 40 uur voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar min 3 dagen voorarrest en een meldplicht bij de reclassering. Ze moet de telefoon en de apotheek vergoeden en de eigen bijdrage, die Gülsan heeft moeten betalen voor de advocaat. Van de kast was er te weinig informatie, dat kan bij de verzekering. En 500 euro immateriële schade.

Advertenties